الاثنين، 2 يناير، 2012

زى الـــ لمونة


زى الـ لمونة... بتعصر

فى الكوباية... بتحصر

وينكب عمرى نقطة ورا نقطة...

وكأن الحياة شفطة ورا شفطة

واتصور فيها بكام لقطة

ببقى ساعات مخلل وساعات احس انى بتحلل

وفى الحالتين بحس انى مش حاجة ولو حبيت اكون حاجة تقف قصادى 100 حاجة

والناس ظلمونى ودايما يلومونى وعلى طول بيحسسونى انى مش هوصل

واكون انسان يعيش فى زمان يحط العيش على السكر

بحس انى ساعات زاعق ساعات ضايع ساعات ساقع ساعات واقع فى هم كبير وبطلع منه بالالام وبالاحلام و بالتفكير فى السكر

ما انى زى الــ لمون ببقى ساعات عاقل وابقى ساعات مجنون

واشرب من العصير المر ... واعيش العمر وانا مش حر

واسيبه يمر لحد ما الاقى كوباية متحصرنيش متعصرنيش

متحرمنيش من الانسان

0 التعليقات:

إرسال تعليق